Evenementtours flottielje zeilreizen - enkele commentaren

Over ons en onze zeilvakanties

Met onze oprechte dank voor het vertellen van jullie belevenissen en ervaringen op onze flottieljes van 2004, 2005 en 2006. Dank aan het hele gezelschap voor de vele onvergetelijke momenten.

Onze flottielje van 2004

Hieronder de commentaren van enkele van onze vorige flottieljezeilers:

Panakea, Panakea, Panakea, dit is Iris, Iris, Iris, hoort u mij?

Hoi Evy, met Lieven,

Net thuis van mijn tweede werkdag en valt hier een mailte binnen van Evenementtours. Ik heb echt genoten van jullie flotielje reis en ja je mag ons adres als referentie doorgeven. De flottielje heeft onze stoutste verwachtingen in zeer ruime mate overtroffen.Voordien zagen we flotielje een beetje als een noodzakelijk kwaad. We wilden graag in Griekenland gaan varen maar voelden ons te onervaren om alleen op avontuur te trekken.

Onze zeilervaring beperkte zich immers tot twee weken cursus op de Noordzee(waar je er nooit echt alleen voorstaat aangezien er altijd nog de instructor is om op terug te vallen) en wat geschipper op het Grevelingen en het Veerse Meer.

Familie OliebosDus dan maar flotieljezeilen: een kleine groep werd ons beloofd, maar we vreesden de relativiteit van "klein",tevens dachten we dat door het reizen in flotielje er veel van het avontuurlijke zou verloren gaan, niet voor niets hadden we gehoord dat je flotieljezeilen maar één, hooguit twee jaar doet en daarna een "echte" zeilvakantie doet.

Maar we kregen dus niet wat we hadden verwacht maar wel wat ons bij boeking was beloofd. Een avontuurlijk zeilvakantie in een echte kleine groep (5 boten). Misschien denk ik er binnen een paar jaar anders over maar voor mij zijn er echt geen nadelen aan de zeilvakantie zoals Evenementtours die aanbied (ook voor zeilers die op eigen benen kunnen staan), de enige reden waarom ik eventueel later op zelfstandige basis op zeilvakantie zou trekken zou financieel zijn. Waarmee ik zeker niet wil zeggen dat onze vakantie te duur was maar het is evident dat wanneer je kleine groepen wilt en begeleiding van een moederschip dat daar een prijskaartje aan vast hangt.

Onze reis dan. Na onze transfer vlogen we er onmiddellijk in voor een korte trip naar een volgende haven. Dit heb ik als zééér positief ervaren.Ten eerste waren we gekomen om te zeilen en nog belangrijker nam het bij mij heel wat zenuwen weg, tegen de avond hadden we de boot al eens onder ons gevoeld en hadden we wat kunnen experimenteren met de zeilen,de GPS, de marifoon, de stuurautomaat, ... We hadden de haven gevonden en hadden zelfstandig aangelegd. Alles onder controle, de vakantie kon beginnen.

De briefingen vond ik ook prima: voor de eerste tocht was die zeer grondig en in groep maar later werd die meestal individueel op de eigen boot gedaan. Zodoende kon die perfect aan de eigen noden worden aangepast. Na enkele dagen kon ik dan ook zelfstandig mijn route plannen. 's Morgens informeerde ik waar we 's avonds werden verwacht en welke baai er door de leadboot werd aangedaan voor de middag, vervolgens plande ik zelfstandig mijn te varen route en las er de pilot op na. Vervolgens lichte ik het moederschip in en informeerde ondertussen of er nog bijzonderheden waren die ik over het hoofd had gezien. Waren er bij het afmeren problemen met de ankers stond de begeleiding je met raad en daad bij zonder dat ik ooit het gevoel heb gehad dat zij het comando op mijn boot van mij wilden overnemen.

Eens uitgevaren checkte ik de marifoon, of ik contact had met het moederschip en zo kon ik met een gerust gemoed onderweg. Veel heb ik de marifoon niet nodig gehad maar het was een echt goed gevoel dat je op elk moment kon beroep doen op mensen met meer ervaring.

Wanneer ik de afgesproken ankerplaats of haven naderde konden we dan ook informeren hoe de toestand er terplaatse was. Het moederschip zorgde ervoor dat zij als eerste aankwamen en assisteerden ons dan aan wal. Vooral in drukke havens was dit een echte luxe. Van vrienden die reeds zelfstandig in Griekenland reisden hoorde ik dat dit het vermoeiendste was aan hun reizen. Van 's morgens bij het ontbijt vroegen zij zich al af welk een miserie ze 's avonds weer konden verwachten om een goed plaatsje te vinden voor de nacht. Leve de flotielje dus, met ons klein groepje slaagde Dirk er wel altijd in iedereen zonder al te veel problemen aan wal te krijgen.

Tenslotte was er dan de groep. Dit heeft niemand eigenlijk in de hand,hoewel de manier waarop de leadboat zich opstelde (als "one of us")* de goede sfeer zeker in de hand werkte.

Bij ons aan boord heeft iedereen het feit van het in groep reizen als zéér positief ervaren. Je zit zowiezo tijdens het zeilen al heel kort op elkaar en dan ben je eigenlijk wel gauw uitverteld. Daarom was het tof om bij aankomst eens met de andere families te verbroederen, zonder daardoor elkaars pricacy te schenden. En zo wisten we weer wat vertellen de volgende dag tijdens het zeilen.

Dus evenementtours nogmaals bedankt voor de super vakantie

Lieven

(Familie Oliebos, Lieven, Greet, Bart en Rob - Leuven)

Zeilen tussen de Griekse eilanden

Het begon op de Gentse Boat-show van dit jaar en de maanden daarna werden de agenda's van onze gezinsleden op elkaar afgestemd. Door de puike voorbereiding met een mooie folder van Evementtours waren we helemaal in de stemming bij ons vertrek op 10 juli 2OO4.

In Athene werden we opgewacht door Evy en in de jachthaven Kalamaki door de rest van de equipe ( Dirk en Greet) en de schippers. Om te ontsnappen aan de broeierige hitte van Athene begon ons zeilavontuur al diezelfde late namiddag met als eerste bestemming Aigina. 's Avonds laat tussen vele lichtjes moesten we de haveningang vinden. Na licht geschraap over de bodem en aanwijzingen over de VHF konden we aanmeren in de 3 de lijn. De eerste culinaire ervaring was in mineur, maar het zou allemaal zoveel beter worden. 's Morgens werden we gewekt door kerkelijke gezangen en de prettige drukte rondom dit ontwakend haventje.

De nieuwe geuren en kleuren alsook het geroezemoes in andere talen bracht ons onmiddellijk in de mood. Enthousiast huppelend van boot tot boot viel onze digitale camera overboord. Helaas bleek de combinatie Grieks water en electronica niet te verenigen en moest onze oude reflexcamera verder zorgen voor de plaatjes.

Na een overheerlijk ontbijt met verse broodjes kozen we het wijde sop met moter uit en zeilen op, richting Poros met een tussenstop in een baai op N Angistri. Onder de deskundige begeleiding van Yvan, onze schipper voor de eerste week werden we meer en meer vertrouwd met de zeiltechnieken. Vanaf de platte knoop, paalsteek en mastworp tot het opbergen van landvasten , bedienen van de lieren, man over boord, fenders veilig vastmaken , ankeren, leren aanmeren in verschillende omstandigheden enz...We moesten en zouden een goed zeilteam vormen om de tweede week nog mee te kunnen.

Vanuit de lieflijke baai in Poros verliep onze tocht verder naar het prachtige Hydra waar we 's avonds zeer lekker verwend werden in de "Bratsera" na culinair advies van schipper Frans, zoals trouwens ook in het dure en drukke Spetses waar hij ons "La Scala" tipte.

Vanuit Spetses gevaren naar Kolladhia, waar minder te beleven viel, behalve dat schipper Eric en zijn crue onderweg dolfijnen zouden bemerkt hebben. Na een stormachtige namiddag met volle zeilen, hoge golven en stortregens bereikten we het afgespoelde, mooie historische Navplion. De fitsten onder ons beklommen de 999 trappen naar de oude burcht om een prachtig panorama te aanschouwen. Op de begane grond was het fijn om nog eens te kuieren en te winkelen.

's Avonds vierden we afscheid van de mensen van de eerste week met een lekker gezamenlijk etentje, muzikale begeleiding en de nodige danspasjes.

In afwachting van de volgende groep verbleven we nog een extra dag in Navplion wat ons de kans bood, per taxi , in afwisseling met water en havens ook de historische plaatsen Mycene en Epidavros te bezoeken.

Nog ietwat onzeker zonder schipper zijn we ook in een nabije baai gaan oefenen op ankeren, achteruitvaren, zeilen op en af enz.

Op het centrale marktplein van Navplion aten we bij een enthousiaste Griek de beste dolmades ooit en kregen we ook de meest snelle bediening. In een recordtempo van 10 minuten stond alles tesamen op tafel, Blijkbaar wordt veelal qua bediening geen onderscheid gemaakt tussen voor- en hoofdgerechten. Een staaltje van ongedwongen Griekse sfeer om de hongerigen te spijzen.

Eens de nieuwe groep weer volledig begonnen we dan met eigen man- en vrouwkracht aan onze tweede zeilweek en alles lukte, soms met een extra berichtje of duwtje. Het aanmeren en ankeren bleef spannend, maar gelukkig stond Dirk steeds klaar op de kade met helpende raad en daad. Eens de landvasten aangelegd en de loopplank weer uitgelegd kon de avond niet meer stuk.

Die eerste avond lagen we in de idyllische baai van Astrous, een ware verademing en feestelijke kennismaking met de nieuwe groep. Weer muziek en dans met toeval dezelfde Griekse Bard van Navplion.

De dag daarna met een niet zo gunstge tegenwind naar Leonidhion. Geen dolfijnengeluk, zoals voorheen schipper Eric kende, maar wel scholen vliegende vissen die ook genoeg indruk maakten op ons en de duikende meeuwen.

Uitkijken bij het aanmeren aan deze kade waarvan het eerste deel schuin afloopt, zodat je niet dichtbij kunt komen en er is bovendien een behoorlijke deining.

Shampoogebruik op het buitendek werkte hier als een lap op een Griekse stier, een behaarde en bebaarde Griek kwam met veel lawaai en geronk vanop zijn motoke dreigen met allerlei superboetes. Achteraf bleek hij de uitbater van allesbehalve propere locale douches. Op de kade waren we ook getuige van twee sterk rivaliserende tavernes die elkaar op inhalerige wijze probeerden de loef af te steken om de meeste toeristen aan hun tafel te krijgen.

Verder naar Porto Heli, een verrukkelijke aanlegplaats en dan terug naar het ons bekende Hydra waar we spijtig genoeg de goede raad van schipper Frans niet opvolgden om vanuit de hoogte de prachtige zonsondergang over de baai te genieten.

Een goede reden om nog eens terug te keren, want Evy en Greetje waren totaal vervuld van deze unieke ervaring.

Terug naar de baai van Poros om na heen en weer geanker toch op een veilige plek te geraken en met de taxi-boot afgehaald te worden voor de geimproviseerde barbecue op het strand.

De voorlaatste dag naar Perdika, een druk klein haventje met lekkere vis en een schitterend uitzicht over de baai vanop de locale terrasjes.

De laatste dag terug naar Kalamaki met een tussenstop in de baai vlakbij het Olympisch dorp. Nog eens zwemmen in die heerlijke Griekse zee en 's avonds even stappen om de sfeer van de naderende Olympiade te proeven en deze vakantie feestelijk af te ronden bij een Atheense Italiaan.

Hartelijk dank Dirk, Greetje en Evy voor jullie toomloze inzet en perfecte begeleiding, een aanrader voor wie Flottielje zou willen varen! Wij hopen alvast op herhaling van deze bijzondere ervaring van actie en rust, zee en zon, water en land, spanning en vooral ontspanning.

Familie Foucart

(Familie Foucart, Bottelare)

Hallo Evy, hier met plezier onze ervaringen en de results of the Bracke Jury.

We hebben geen problemen om als referentie te dienen voor onze flottieljereis

Voor gans het gezin is het een zeer leuke ervaring geweest, het zeilen op zich én het flottielje varen. Het is een ideale combinatie tussen alleen met het gezin om verlof en toch sociale contacten hebben. We vonden de vakantie (1 week) te kort maar net lang genoeg op de boot. Het feit dat we op zo'n kleine ruimte konstant samen waren en er toch geen zware discussies met ons drie kinderen zijn ontstaan, was voor Peter en mij een heel aangename ervaring. De jongens geven jullie 8 - 8,5/10 : het zeilen zelf vonden ze leuk wanneer ze konden meehelpen en wat zien ( zoals dolfijnen bvb uniek), het was voor hen vnl heel leuk omdat Eric,onze schipper heel goed met hen kon opschieten en de taken vlot verdeelde. Hij krijgt een 10/10.

Wat kan beter: Peter en ik vonden het een prima idee van jou om culturele informatie op de verschillende eilanden te krijgen, zo hebben wij een prachtige tempel gezien op het eerste eiland, doch na 3 blaadjes kwam er niets meer - ook niets over de site waar we naartoe gingen op de terugweg. Het spreekt voor zich dat de aanmeringsplaatsen niet altijd volledig uitgezocht waren (bvb laatste nacht dicht bij riolering), doch dat zijn kinderziekten.

Lara wil jou nog eens bedanken ze vond je zo lief en geeft je een dikke kus.

Groeten,

Peter en Rita Bracke-Vanhecke
Ilja, Michael en Lara

(Familie Bracke, Gent)